Emballage en statiegeld op je factuur: waar het misgaat

Hoe het hoort te werken

Je betaalt statiegeld op fust, kratten, rolcontainers en flessen. Breng je ze terug, dan gaat dat bedrag er als creditregel weer af. Over een jaar hoort dat ongeveer op nul uit te komen — behalve de groei of krimp van wat er bij jou in de kelder staat.

Waar het misgaat

1. De retour wordt niet geteld

De chauffeur neemt leeg fust mee maar noteert het niet, of noteert een ander aantal dan er werkelijk meegaat. Zonder aftekening is dat later niet te reconstrueren.

2. De creditregel komt op een andere factuur

Je zoekt op de factuur van deze week en vindt niets, terwijl de credit twee weken later verschijnt. Daardoor lijkt het alsof er niets is verwerkt en geef je het op.

3. Het staat tussen de producten

Emballageregels staan gewoon tussen de productregels. Wie snel scant, ziet ze over het hoofd of telt ze per ongeluk mee in een prijsvergelijking — waardoor die vergelijking niet meer klopt.

4. Niemand kent de stand

De meest voorkomende situatie: er is geen enkel overzicht van hoeveel fust er in huis is en hoeveel er is betaald. Zonder stand is elke discussie bij voorbaat verloren.

Zo krijg je er grip op

1. Laat de chauffeur aftekenen voor retour. Aantal en soort, op de pakbon. Kost tien seconden.
2. Tel je fust één keer. Wat er nu in de kelder staat is je nulmeting. Zonder beginstand kun je niets controleren.
3. Zet emballageregels apart. Tel per maand op wat je betaalde en wat er is gecrediteerd. Loopt dat verschil structureel op, dan gaat er iets mis.
4. Ruim af en toe op. Fust dat al maanden achterin staat is geld dat stilstaat — en soms geld dat je al bent kwijtgeraakt.

En de toeslagen?

Naast emballage staan er vaak nog andere niet-productregels op je factuur: brandstoftoeslag, milieubijdrage, orderkosten bij een kleine bestelling. Die zijn geen borg — dat zijn echte kosten. Tel ze een jaar lang apart op; het bedrag verrast de meeste ondernemers. En het is een prima gespreksonderwerp bij je volgende prijsgesprek.